برای مشاهده بهتر سایت موسسه پروفسور حسابی از مرورگرهای Google Chrome Safari و Maxthon استفاده نمایید. برای دانلود آخرین نسخه هر مرورگر بر روی آیکون آن کلیک نمایید.

1– من فنون ویژه ای را آگاهانه به عنوان راز موفقیت به كار نمی بندم. اگر در این راه رازی وجود داشته باشد، عبارت است از شوق طبیعی من به اعتماد كردن به همكارانم و یاری خواستن از آنها، من آنگونه آدمی هستم كه با همكارانش رایزنی و مشورت می كند و از خرد و راCی آنان یاری می گیرد. 
2– شرط اول و نخست موفقیت شناخت توانایی های ذاتی خویش است. عدم شناخت توانایی ها، مانع از بهره گیری از آنها می گردد. گاه یك صدای درونی به شما می گوید چه جهتی را باید برگزینید. شناسایی توانمندی ها، مستلزم شناخت استعدادها است. 
3– یكی از مهمترین عوامل مدیریت، داشتن دید و فلسفه مدیریت است. بدون داشتن فلسفه مدیریتی، ساختار كلی شركت خلق نمی شود و سایر عوامل نمی توانند به پتانسیل كامل خود برسند. مدیریت باید بتواند به سئوالات مطروحه درباره زندگی اجتماعی و جهان هستی پاسخ دهد و بداند كه: حقیقت چیست و راه صحیح كدام است؟ 
فلسفه مدیریت باید مبتنی بر قوانین اساسی طبیعت باشد. تعیین فلسفه مدیریت براساس وظیفه شركت در قبال جامعه، اولین اقدام ضروری درجهت ایجاد فضای كار مناسب است. 
4– فلسفه مدیریت من براساس فهم من از انسان است. من معتقدم، انسان در راCس موجودات هستی قرار دارد و این استعداد را دارد كه سرآمد همه چیز در هستی باشد. 
من بر این باورم كه عامل انسانی مهمترین و ضروری ترین عامل در اداره هر شركتی است. مدیر باید فیلسوفی باشد كه به ذات و وجود بشر اهمیت قائل شود. یك مدیر لایق هرگز نباید فراموش كند كه با انسان ها سروكار دارد. 
60 سال پیش به كارمندانم می گفتم اگر یكی از مشتریان از شما پرسید، چه می سازید، باید در پاسخ بگویید، سرپیچ می سازیم اما انسان ها مهمترین تولید ما هستند. 
5– روش زندگی و روش مدیریت من، ساده است. من به صورت ساده و مطابق با قوانین طبیعی كارهایم را انجام می دهم. 
این شیوه یعنی تبعیت از عقل و وجدان پاك. اطمینان دارم چنانچه بر عقل سلیم متكی باشید، همواره پیروز هستید. 
6– فلسفه مدیریت باید ثابت بماند اما روش ها و طرح ها باید تقریباً به طور روزمره نوسازی شوند. پیشرفت براساس قانون طبیعی، بنیان اجتماعی بشری است. به همین دلیل است كه مدیریت شركت باید دایماً به فكر توسعه و سرمایه گذاری جدید و حركت تدریجی از فاز قدیم به جدید باشد. مدیران و كاركنان در هر كسب و كاری باید مهارت های خود را بهبود بخشند. فرآیند بهبود كارها، یك فرآیند ابدی است. 
7– به باور من، محل كار یك مركز آموزشی برای رشد اخلاق فردی و ارتقای سطح مهارت های فنی و تخصصی است. 
شركت یك محل ساده برای به دست آوردن درآمد یا پرش به یك موقعیت بالاتر نیست. فضا و محیط شركت باید به گونه ای باشد كه كاركنان تمام استعدادهای خود را بروز دهند. من از شما می خواهم با این ذهنیت كارتان را انجام دهید. 
8– هدف نهایی هر شركت باید داشتن تاثیر مثبت در اجتماع باشد. اگر مدیریت غافل از این باشد كه ضرورت وجود شركت بهبود اجتماع بشری است هرگز به معنای حقیقی، موفق و قوی نخواهد شد. در همین راستا لازم است شركت ها كاركنان خود را به عنوان انسان هایی اجتماعی پرورش دهند. تجربه مرا متقاعد ساخته كه شركت نمی تواند موفق عمل كند مگر اینكه تمام كاركنانش به عنوان انسان، موفق باشند. 
9– مدیریت باز به معنای اعتماد كردن به كاركنان، ارتباطات روان درون شركتی، بالا بردن روحیه كاركنان و افزودن بر یكپارچگی سازمان، من اختیارات فراوان به كاركنانم واگذار می كردم و به شایستگی و كاردانی آنان اطمینان داشتم. 
من همه را از جریان امور و كارها از جمله سود و زیان ماهانه آگاه می ساختم. همین سیاست ها به مقدار زیادی به رشد و كمال شركت یاری بخشید. 
10– من مدیریت را به منزله نوعی هنر می دانم. هریك از فرآیندهای مدیریت یك كار هنری و خود مدیریت هنر تكاملی است. مدیریت هرگز به منزلت یك هنر اجتماعی ارزشمند دست نمی یابد مگر چیزی ارزشمند برای گفتن داشته باشد و آن وقتی است كه یك فلسفه مدیریت پشتوانه آن باشد كه هم یك دید فكری بدهد و هم عناصر مختلف شركت را هماهنگ سازد. 
11– در میان همه عناصر مدیریت، عامل اصلی و مركزی كاركنان هستند. من به كاركنانم برای آنچه می دانند، اعتماد دارم. اعتماد موجب می شود، آنان بیشترین نیروی خود را جهت كامیابی به كار گیرند. من باور دارم كه دانایی تك تك كاركنان در تصمیمات مدیریتی منعكس می شود. نگرش و طرز تلقی من از تو بهتر هستم هرگاه از سوی شخص برجسته و بالای سازمان آشكار شود، می تواند همه كسب و كار او را در معرض خطر قرار دهد. واگذاری مسئولیت و اختیار و تشویق به قبول آن، روش مهمی برای توسعه كاركنان است، سرمایه گذاری روی افراد با دادن استقلال عمل میسر می گردد. 
12– من به این باور رسیده ام كه كاركنان از تشخیص شایستگی های خود خشنود می شوند. هیچ كس كامل نیست. هركس نقاط قوت و ضعفی دارد اما برای انجام كاری مناسب است. به نظر من شكست بسیاری از روِسای با استعداد ناشی از این بوده است كه آنان، زیردستان خود را به عنوان بدهی و نه سرمایه تلقی می كردند. شاید این قبیل روِسا صرفاً به حدی باهوش هستند كه فقط خطاها را تشخیص می دهند. 
به نظر من یك مدیر باید حداقل 70 درصد توجه خود را معطوف خصوصیات مثبت كاركنان خود نماید. 
13– از نظر من كسی كه دارای ظرفیت فراوانی جهت رشد است، یك كارمند آرمانی است. كسی كه نه تنها در درون یك پیشه و تخصص رشد می كند بلكه با آن در راه رشد و تعالی گام برمی دارد، مطلوب من است. لیاقت و وفاداری لازم است لیكن استعداد فرد مهمتر است. درضمن هركس باید طوری فعالیت نماید كه گویی مدیر كسب و كار خویش است. مدیر خود بودن چیزی است كه همواره آن را توصیه كرده ام. 
14– مهم نیست چند ساعت در محل كار خود حاضر هستید بلكه میزان كارآیی شما اهمیت دارد. باید بین سختكوشی و كار در ساعت های طولانی تفاوت قائل شد. یك انسان كارآلوده كه هیچ دلبستگی به هنر یا دیگر دلخوشی های زندگی ندارد، ناگزیر انسانی خمود و بی نشاط خواهد بود. من معتقدم كارگران (كاركنان) باید 2 روز در هفته تعطیل باشند تا بتوانند از زندگی خصوصی خود لذت ببرند. البته كار باید بر تفریح مقدم باشد نه برعكس. 
15– باید بدانیم كه خود مسئول اشتباهات و شكست هایمان هستیم. ازاین رو باید دقت نماییم تا از تكرار آنها پرهیز شود. 
اینكه اشتباهی صورت نگیرد، ایده آل است. آنچه مهم است خود اشتباه نیست بلكه رفتاری است كه ما از خود نشان می دهیم. شكست نیز یك ذخیره ارزشمند از آزموده ها را فراهم می آورد. باید هر شكستی به عنوان درسی برای آینده به كار آید. 
16– ما تنها برای لقمه ای نان زندگی نمی كنیم. به دست آوردن آسایش های مادی به هیچ وجه شادی و خشنودی را تضمین نمی كند. ثروت، شخصیت و موقعیت اجتماعی ملاك موفقیت نیست. 
جوهره انسانیت همچون الماس صیقل نیافته است. اگر انسان ها عظمت درونی خویش را باور نمایند و سخت كار كنند و اجازه دهند گوهر وجودشان بدرخشد، دنیا بهتر از این خواهد شد. 
17– مدیر تنها زمانی نیرومند خواهد بود كه به دو ستون همزاد راستگویی و اعتماد تكیه داشته باشد. در كار مدیریت، افسون ویژه ای وجود نداشته و تردستی های زیركانه ای راه ندارد. خوشبختم كه توانسته ام همواره راستگویی را در پیش گیرم. 
18– بنیان فلسفه مدیریت، روح فروتنی (SUNAO) است. یك لغت ژاپنی است كه معمولاً به فروتنی و نرمی در یك فرد و قلب پاك و بی آلایش و SUNAO خالص و بدون ریا اطلاق می گردد. اگرچه انسان ها به ساحت خدا راه نمی یابند اما روح فروتنی، انسان را خدایی می كند. یك مدیر كه با روح فروتنی عمل می نماید، قادر است بایدها و نبایدها را به درستی درك نماید. 
اغلب كسانی كه در كسب و كار شكست خورده اند، از فروتنی بی بهره بوده اند. برخورداری از روح فروتنی و فكر باز و آزاد، مستلزم تلاش آگاهانه و انضباط مداوم فردی است. درمقابل، غرور انسان را نسبت به اشتباهاتش غافل نموده و این غفلت یك خطر دایمی است. وقتی اوضاع شركت به خوبی پیش می رود و یك مدیر به تخصص مدیریتی خودش تبریك می گوید، مستعد غرور و بی قیدی شده و خود را در معرض شكست در آینده قرار داده است. 
19– از نظر من مذهب و فعالیت های اقتصادی، دو چرخ ماشین تمدن بشری هستند. یك مذهب اصیل مروج عشق، انسانیت، حق شناسی و دیگر خصایص مثبت انسانی است. مذهب در طبیعت انسان ریشه دارد. 
20– برای یك زندگی هدفمند انسان نیازمند داشتن كارهای در دست انجام و برنامه های ناتمام است. كار ناتمام من اكنون بیش از اداره یك شركت است. من به دنبال دستیابی به صلح، خوشبختی و سعادت نه فقط برای ژاپن بلكه دستیابی به رفاه در سطح جهان هستم. 
21– تا زمانی كه از رهبرانی توانمند برخورداریم، آینده ای درخشان در پیش خواهیم داشت. ما نیازمند پرورش مردمان شایسته و كاردان برای شكل دادن به آینده هستیم. من بر این باورم كه زمان آن فرارسیده تا در سیستم مدیریت بازنگری شده تا زمینه استفاده از استعدادها و خلاقیت های نیروهای جوان فراهم شود. از این رو دانشكده حكومت و مدیریت ماتسوشیتا را جهت تربیت مدیران و رهبران كارآمد، تاسیس كردم.